Zonder woorden

Het is er stil en rustig.Je kunt er super veel moois terugvinden.Het is een vat vol herinneringen. Ik heb het over de zee, maar het had net zo goed over deze blog kunnen gaan. Het is hier de laatste tijd inderdaad wat stil en rustig. Sommigen onder jullie komen er voor de eerste keer en…

Je kan alles worden

We beginnen allemaal op dezelfde manier aan dit leven. Als een bundeltje potentie, volledig hulpeloos wriemelend in een wieg. Lichtjes kreunend. Veel minder luid evenwel dan toen mama en papa hun persoonlijke potentie hoogtij vierde. Maar met een net zo grote lach als bij het einde van dat gekreun. Je oogst wat je zaait zegt…

Kijk

Kijk eens?!? Kan je het zien? Kijk daar! Kom eens kijken!!! Kijk hé. Kijken hé papa! Goed kijken hé! Heb je het gezien? Ik neem je op de arm zodat je kan kijken. Maar net zo goed ga ik door mijn knieën zodat ik kan kijken vanuit jouw perspectief. Een nieuwe kijk, een ander zicht….

Geboorteverlof

Na mijn blogpost over het ultieme Vaderdag cadeau, kwamen er heel wat reacties los rond wat nu eigenlijk het beste cadeau zou zijn voor vaders.  Voor velen was het materiële uiteindelijk toch niet zo belangrijk en de meeste mensen konden mijn redenering wel volgen. Wat natuurlijk absoluut geen must is. Iedereen mag zijn mening hebben….

Het is een nacht

Enkele weken geleden werd ik gecontacteerd door Pieter Declercq. Hij schrijft, samen met zijn kompaan Dimitri Desender, een boek over het vaderschap: Vaderklap. In een telefoongesprek, dat iets langer duurde dan gepland, deelden we informatie uit over het vaderschap, de veranderingen als vader na de geboorte en de daaropvolgende weken, maanden en in mijn geval…

Appelhoek

Facebook, Twitter, Blogs. Ze staan er vol van. Je leest het overal op het internet. Fiere ouders die alle strapatsen van hun kinderen delen. Ik maak er mezelf ook schuldig aan. Het zijn nu eenmaal grappige en onschuldige wezens met pure gevoelens, extreme blijdschap lost uitzonderlijk verdriet af binnen de seconde, al gaat het ook…

Sorry boys!

Na het eten kijk ik opzij. Ik kijk naar mijn zoontjes. Ik kijk heel vaak naar mijn zoontjes. Gewoon. Kijken. Observeren. En genieten. De onbezonnenheid, het pure, zorgeloze van die twee kleine mensjes. Daar kan ik van genieten. Minuten, als u het mij toelaat, uren aan een stuk. Ik wil hen zo lang mogelijk in die…

Ouderraad

Soms word je overdonderd, overwelmd, overbluft, overmand, over… (overdrijf nu een keer niet, het is duidelijk) door wat je ziet. Bij mij is dat wanneer de kindjes elkaar graag zien. De knuffels dat die twee spontaan uitdelen, het doet een ouderhart sneller slaan om vervolgens te smelten. Meneertje nummer 1 vraagt zelfs aan meneertje nummer…

Dualitijd

Soms zit ik vast in de dualiteit van onze opvoeding, het is een thema die ongetwijfeld nog zal terugkomen op deze papablog. Als we onze kinderen zeggen dat ze nu moeten komen, dan is het duidelijk. Dat is NU, en geen seconde later. En laat het ons alstublieft geen twee keer moeten herhalen. Hoe herkenbaar…

STAPPER DE STAPPER DE STAP

Hij stapt, hij stapt. Kijk, kijk: HIJ STAPT!!! Dat hij stapt, wist je het? 10 maand bij zijn eerste pasjes alleen. 3 weken later stapt hij vlot een tiental meter zonder vallen. Soms nog wat wankel, met z’n handjes appelen aan het plukken, maar gedecideerd. En blij man. Wat een smile op zijn gezicht. We…