Tsunaminfluencer

Ik probeer mij niet te ergeren. Ik probeer mij niet te ergeren. Ik probeer mij niet te ergeren. Mag ik zeggen dat ik mij soms erger? Tuurlijk mag ik dat. Ah voilà. Dat dacht ik al. Sinds ik deze blog (her)begonnen ben, volg ik uiteraard ook andere blogs, bloggers, bloggende mensen, blogschrijvers, blogees, hoe noem…

Mama vs. Papa – deel 1

We moeten niet rond de pot draaien, er zijn verschillen tussen mama’s en papa’s. We gaan deze natuurlijk ook niet uit de weg gaan op deze papablog, maar toch heb ik een hekel aan huizenhoge clichés. Zo leeft nog altijd de gedachte dat wanneer een vader alleen op zijn kindje(s) moet passen, deze hulpeloos, ontredderd…

Appelhoek

Facebook, Twitter, Blogs. Ze staan er vol van. Je leest het overal op het internet. Fiere ouders die alle strapatsen van hun kinderen delen. Ik maak er mezelf ook schuldig aan. Het zijn nu eenmaal grappige en onschuldige wezens met pure gevoelens, extreme blijdschap lost uitzonderlijk verdriet af binnen de seconde, al gaat het ook…

Sorry boys!

Na het eten kijk ik opzij. Ik kijk naar mijn zoontjes. Ik kijk heel vaak naar mijn zoontjes. Gewoon. Kijken. Observeren. En genieten. De onbezonnenheid, het pure, zorgeloze van die twee kleine mensjes. Daar kan ik van genieten. Minuten, als u het mij toelaat, uren aan een stuk. Ik wil hen zo lang mogelijk in die…

Ver(p)lichtingen

Rond de jaarwissel knepen we er een weekje tussenuit. Even weg van de feesttafels en op naar het warme(re) Zuiden. Warm is relatief, maar toch voldoende om goedgezind te worden bij het opentrekken van de gordijnen ’s morgens, af en toe een korte broek aan te trekken en een iets te opportunistische duik te nemen in…

Circus on tour

Deze week las ik, na een telefoontje van Pieter van Vaderklap, deze blog van Erika Van Tielen nog eens opnieuw. Ik ben een fan van Vaderklap. Omdat Pieter en Dimi het leven als vader schetsen zonder in clichés te vervallen of met het vingertje te wijzen. Daarom heb ik me geëngageerd om ook voor Vaderklap teksten te schrijven en…

Ouderraad

Soms word je overdonderd, overwelmd, overbluft, overmand, over… (overdrijf nu een keer niet, het is duidelijk) door wat je ziet. Bij mij is dat wanneer de kindjes elkaar graag zien. De knuffels dat die twee spontaan uitdelen, het doet een ouderhart sneller slaan om vervolgens te smelten. Meneertje nummer 1 vraagt zelfs aan meneertje nummer…

Dualitijd

Soms zit ik vast in de dualiteit van onze opvoeding, het is een thema die ongetwijfeld nog zal terugkomen op deze papablog. Als we onze kinderen zeggen dat ze nu moeten komen, dan is het duidelijk. Dat is NU, en geen seconde later. En laat het ons alstublieft geen twee keer moeten herhalen. Hoe herkenbaar…

STAPPER DE STAPPER DE STAP

Hij stapt, hij stapt. Kijk, kijk: HIJ STAPT!!! Dat hij stapt, wist je het? 10 maand bij zijn eerste pasjes alleen. 3 weken later stapt hij vlot een tiental meter zonder vallen. Soms nog wat wankel, met z’n handjes appelen aan het plukken, maar gedecideerd. En blij man. Wat een smile op zijn gezicht. We…

Het ouderschap. Deel 1: Privacy.

Sinds meneertje nummer 1 (zo noemen we hem niet echt, geen zorgen, meneertje wel, maar we geven geen nummer) er is, ontdekten we de geneugten van het ouderschap. Ze werden alleen maar groter sinds de geboorte van meneertje nummer 2 (ook deze noemen we niet zo, meneertje wel, meestal gevolgd door zijn naam, beleefdheid dragen…