Zonder woorden

Het is er stil en rustig.
Je kunt er super veel moois terugvinden.
Het is een vat vol herinneringen.

Ik heb het over de zee, maar het had net zo goed over deze blog kunnen gaan. Het is hier de laatste tijd inderdaad wat stil en rustig. Sommigen onder jullie komen er voor de eerste keer en lezen terug in de tijd. Klikken door naar stukken uit het verleden en bladeren door het vat vol herinneringen die hier verhalend werden neergeschreven.

De drang was een stuk verdwenen om neer te pennen wat er in mijn hoofd opkwam. Ik had het gevoel dat alles al geschreven was en herhaling vervelend zou kunnen werken.

De drang was een stuk verdwenen om neer te pennen wat er in mijn hoofd opkwam. Ik had het gevoel dat alles al gescheven was en herhaling vervelend zou kunnen werken.

Ok. Ik geef toe dat dat een zeer flauw mopje was. Maar het werkte bij mij om een glimlach op mijn lippen te toveren. Dat en een klein fonkeltje in mijn bovenkamer. Ik hoop dat het bij jullie ook het geval was. Een glinstering in de ogen. Een mondhoek die omhoog krult. De neusvleugels die even opfladderen en je oren die iets korter bij je hoofd komen te staan.

Dat wou ik opnieuw ervaren en jullie doen beleven. En het is gek, maar woorden kunnen dat. Die hebben de kracht in zich. En uiteindelijk staan ze er maar gewoon. Zwart op wit. De hele tijd. Te wachten om gelezen te worden. Geduldig. Zonder enige vorm van pretentie. Ze hadden net zo goed het volgende kunnen zeggen:

“Kom jongens en meisjes, we zijn hier weg. Het duurt ons te lang voor we gelezen worden. Dat ze het zelf uitzoeken.”

Nope. Dat doen ze niet. En gelukkig maar. We zouden in de bibliotheek al te vaak blanco boeken terugvinden. Wat zonde zou zijn. Want ooit heeft iemand er hart en ziel ingestoken. En ongetwijfeld nog zoveel meer. Slapeloze nachten. Al dan niet gezonde snacks. Gemiste uren met geliefden.

En liefde.

Kilo’s liefde.

Dat zie je aan de manier waarop de woorden geplaatst zijn. De punten, komma’s en uitroepingstekens gezet werden. Als laatste merk je het ook aan de keuze van het lettertype, de witregels en de hoes. De kaft, waarbij ze hun lot aan iemand anders verbonden. Die magiër die de perfecte vertaling van woord naar beeld maakte. Want een beeld zegt meer dan duizend woorden.

Maar zonder woorden.

Alleen maar dit:

” “.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.