Op tijd

Vraag mij een verhaal te schrijven en ik geef je dit. Zeer precies, cijfermatig, factueel, met een aantal woordgrapjes. Het zijn er 3 (precisie, cijfermatig en factueel weet je wel).

Hoewel ik vroeger minder autistisch was, ben ik het de laatste jaren wel geworden. Zo kan ik zaken ordenen tot het goed staat. Recht, afgelijnd, correct. En als jij het niet doet, dan doe in het wel achter jouw rug. Het bezorgt me rust. Op een heel dwangmatige manier. Ik heb dit evenwel niet bij alles. Dat zal Mama toch kunnen beamen. Selectiviteit is bij wijlen ook een belangrijke troef. Choose your battles.

Soms krijg ik wat schrik van mezelf. Zo begin ik op mijn stoel te schuiven wanneer een afspraak niet op het afgesproken uur komt opdagen. Geef me 1 minuut en het is al van dattem. Ik vind het vooral een vorm van respect. Wanneer je een uur afspreekt, dan ben je er op dat uur. Uit respect voor jouw afspraak. De dagen die ik al verspeeld heb aan wachten. Ik mag er niet aan denken.

En nu doe ik het toch.

Die stiptheid, dat heb ik wel al langer. Mijn vader was heel stipt in het opvolgen van het afgesproken uur. Zo trok ik vroeger regelmatig spurtjes met mijn fiets om alsnog op tijd thuis te zijn. Daarbij deed ik meestal mijn licht niet aan om de wrijving van de dynamo niet te hebben. Deadlineflirten tot het gaatje, weet je wel.

Toen ik dan binnenkwam keek hij even naar de klok en vroeg toen langs zijn neus weg:

“Was jij dat die zonder licht aan het rijden was op de fiets?”

Onwetend antwoordde ik altijd eerlijk op die vraag, maar achteraf besefte ik dat hij mij nooit kon zien aankomen en hij op die manier even checkte of ik wel veilig op weg was.
Het was zijn manier om dat even te controleren en zijn bezorgdheid te uitten.

Hoe dan ook, hierdoor kom ik zelden te laat maar geef ik ook anderen weinig tot geen speling.

Ik herinner me nog dat toen mijn vader een kandidaat overnemer had voor één van zijn zaken, en die na 15 minuten nog niet op de afspraak was, hij gewoon is doorgereden. Toen de overnemer na een half uur ten tonele kwam en mijn vader niet vond, belde hij hem op. Hij vroeg waar mijn vader was. Mijn vader vertelde dat hij op het afgesproken tijdstip op de afgesproken plaats was. Indien hij de zaak wou overnemen kon hij een nieuwe afspraak maken op een andere dag. De man probeerde nog mijn vader te overhalen om rechtsomkeer te maken gezien de afstand die hij had afgelegd, maar moest onverrichterzake naar huis terugkeren om ’s anderendaags 5 minuten te vroeg op de nieuwe afspraak te zijn.

Mensen leren snel.

Ik deed hetzelfde met een klasgenoot waarmee ik samen naar school fietste.

Ik heb veel alleen naar school gefietst.

Niet alle mensen leren even snel.

Advertenties

One thought on “Op tijd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s