Veldrijden

Zelden iemand geweten die zo een sport volgt en deze nog nooit live had meegemaakt. Ik zie dan ook graag overzicht. En waar zie je het volledige plaatje van de cross beter dan vanuit uw zetel voor de televisie? Alle tussentijden, herhalingen, weetjes, … Een totaalspektakel en ondertussen zelf relaxen.

Hier schrijft een fan van de kannibaal. Sinds de tranen van Sint-Michiels-Gestel zittend op de eerste rij. Althans dat is het eerste wat de herinneringen mij leren. Legendarisch waren de gesprekken met de schoonzus (fan van Bart Wellens). Wanneer er occasioneel niet kon gekeken worden hoorde ik aan de manier waarop ze iets zei wie er gewonnen had. De vroegere (competitieve) haat ten opzichte van de man uit Baal kleurde haar stem. Ze zal het niet graag lezen maar naar het einde van zijn carrière, is ze Nys-fan geworden. Ik heb dan ook niks gezegd…

Wie al langer fan was, waren oma en opa van de zee. Idolatrie ten top. Zoals het echte grootouders betaamt gunden ze iedereen de overwinning, maar “den ouwen” toch nog het meest. Geen slecht woord over Svenneke Nys! Hun uurtje cross was heilig. Bezoek werd stilzwijgend getolereerd. De commentaar voorzien door de oma. Fantastisch om zien! Het pensioen van de Kannibaal uit Baal viel samen met het heengaan van opa. Ik weet eigenlijk ook niet of oma het nog allemaal volgt.

Hoe dan ook was mijn enthousiasme groot toen ik vernam dat we enkele jaren terug via KBC naar de cross in Zonhoven mochten. Daarna volgden nog Diegem en de slotcross in Middelkerke. Via Brico mochten we vorige week zondag naar de Brico cross in Eeklo. Er waren twee meneertjes dolenthousiast. Meneertje nummer 1 was er al bij in Zonhoven en Diegem, maar voor meneertje nummer 2 was het zijn vuurdoop. Net als zijn broer zot van alles wat (snel) voortbeweegt. Zot tout court. Dat zullen ze van de mama hebben…

Het was een onvergetelijke dag. De verwondering in hun ogen. Hun twee bollen verklappen namelijk alles bij hen. Niks is meer sprekend dan het blinken van die vier donkere knikkers.

Meneertje nummer 1 liep van de balken naar de brug om alle renners aan te moedigen, daarbij ging hij familiair te werk:

“Komaan Mathieu”
“Allez Van Wout (kleine combinatie van voor- en achternaam)”
“Hop Michael”
“Goed zo Tom”

Helemaal door het dolle ging hij.

Meneertje nummer 2 was dolenthousiast in het begin en liep met veel plezier de klimmetjes op en af. De start van de herencross stond echter gelijk aan het uitgaan van zijn energielampje. De laatste 3 ronden viel hij in slaap op mijn arm. Maar hij had een fantastische dag gehad. En wij samen met hem!

De ganse terugrit hoorde ik op de achterbank supporterskreten op repeat. De adrenaline stroomde duidelijk nog door hun lijf.

O ja, Mathieu won, voor Van Wout en Michael.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s