Opa

Als kind blijven de stomste dingen je bij. Zoals onnozele rijmpjes. De nummerplaat van jouw auto leende zich daar perfect toe. Het slaat nergens op, maar dankzij “ABZ, opa kent niet goed zijn alfabet”, wisten we jouw auto altijd te herkennen. Iedere avond was het uitkijken aan het hek samen met oma tot je de straat kwam ingereden. Toen we ook nog het laatste stukje op jouw schoot mochten meerijden maakte je onze dag!

Toen ik iets ouder werd leerde je me de schoonheid van het fietsen kennen. Zoals een echte gentlemen reed je altijd op kop, oma en mij uit de wind zettend. Je reed bovendien, om mij een plezier te doen, zonder morren nog enkele extra kilometers om toch maar 100 km te kunnen bijschrijven op het blaadje met de dagelijkse fietskilometers.

Sorry voor de slapeloze nachten toen ik als jobstudent op logement bij jullie ook het uitgangsleven leerde kennen. Ik besefte toen niet ten volle dat jullie pas goed konden slapen toen ik terug veilig thuis was. Bedankt om na die korte nacht me iedere keer wakker te maken en mee op te staan. Je gaf telkens een korte weersvoorspelling en kon aan de hand van de dauw op het gras zeggen of het al dan niet een goede dag ging worden. Zelden zat je er naast!
Aan tafel zag je er op toe dat ik toch maar voldoende eten zou meenemen. ‘s Avonds herhaalde je altijd die woorden: “E je al genoeg? Je moet eten e jongen, je gaat nooit groot worden…” Die bezorgdheid was tekenend voor jou. Je sprak het zelden uit, maar je voelde aan alles dat je heel erg hard met ons bezig was en met ons inzat.

Mede door de mooie anekdotes die pa over jou vertelde, leerde ik jou kennen als de man met de knipoog. Zo bleef me altijd de quote bij die je uitsprak toen jullie samen op baan waren en er iemand jullie heel vlug voorbij snelde: “Best dat den dienen onze boterhammen niet mee et.”
Plagen en grapjes uithalen was je lang leven. Dat hebben we zelf aan den lijve ondervonden en mochten ook onze kinderen ervaren. Jouw 6 oogappels.
Ontzettend fier waren we toen we je twee keer konden zeggen dat we jou een viergeslacht geschonken hadden. Ik kon je zien blinken door de telefoon.

Na de passie voor het fietsen volgde de ontspanning en adoratie voor de kannibaal in het veld. Iedereen mocht winnen, maar den ouden werd het toch nog altijd iets harder gegund. Fantastisch om zien hoe ook dit uurtje ontspanning op TV jullie samen deed genieten.

De manier waarop jullie als koppel door het leven gingen, de liefde die we konden voelen telkens we op bezoek kwamen, het respect voor elkaar, de bezorgdheid voor een ander en iedereen zichzelf laten zijn. Het was van een ongekende puurheid en een voorbeeld voor ons allen.

Met grote ogen keek ik altijd naar jou. Als kleine jongen was je m’n held, het is door de jaren heen nooit veranderd. De invulling waarom veranderde wel. Van tovenaar die uit het niets huisjes kon bouwen, over de beste fietser van de wereld, tot uniek voorbeeld, als mens en als grootvader.

Opa, ik hoop dat mijn kleinkinderen ooit de helft van de mooie woorden die we hier vandaag gehoord hebben over mij zullen zeggen. Dan weet ik dat ik het fantastisch zal gedaan hebben.

Om met jouw woorden af te sluiten:

“Oed je goed hé joengen!”

Merci!

Advertenties

18 thoughts on “Opa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s