Openingszin

Hoeraaaaaaaa!!!

De baby is geboren. Overmand door emoties, vaderschapsgevoelens en andere tot op dat moment ongekende gevoelens die opeens de kop op steken na zo’n bevalling, zijg je neer in de papazetel. Jazeker, dat is een woord: de papazetel. Iedere vader kent ze, die groot uitgevallen éénmanszetels die je ook kan uitklappen tot bed. Zo kan je als man ook in dezelfde kamer als jouw partner en de pasgeborene slapen.

De nieuwbakken mama perfectioneert op weg naar het toilet en de bevallingspijn verbijtend haar eendenpas.
Ze trekt de deur in het slot.
Opeens overvalt je de gedachte, het zweet begint te parelen op jouw hoofd:

En wat nu?

Je staat recht, buigt je over het wiegje en opeens komen de meest mannelijke woorden over jouw lippen:

Akoechiekoechiekoechie

“Heb ik dat nu echt gezegd?” gaat er door jouw hoofd.

Zijn dat de eerste woorden die jouw kind zich zal herinneren van zijn vader? De eerste klanken? De eerste overdracht van kennis en kunde. Je had vanalles kunnen zeggen, het licht filosofisch kunnen aanpakken of starten met een mopje om het ijs te breken. En toch kies je ervoor om “Akoechikoechikoechie” te zeggen?

Je slaat jezelf voor het hoofd omwille van de gemiste kans.

Net op dat moment val je in een diepe put en land je in een plas water van heb ik me daar.

Het was allemaal maar een droom, je denkt nog snel even na over wat wel een goeie openingszin zou kunnen zijn en dan begint het…

Ik word papa, ik word papa, ik word papaaaaaaaaaa.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s