Bloody Hell

10632390_949280038431678_993569477_n

Een chirurg is aan mij niet verloren gegaan. Toon mij bloed en ik laat u de meest witgetrokken persoon op de grond zien. Ik zou het zelfs zo ver niet trekken. Dring in mijn hoofd met een beeld waarop iemand geweldig veel pijn heeft en ik draai weg.

Voila. 4 zinnen. Weg stoer imago.

Een voorbeeld. Situatieschets: 6de middelbaar, les godsdienst over de kruisiging van Jezus. De kruisiging van Jezus wordt tot in detail besproken. De plaatsing van de handen, het aansnoeren van de touwen, de kroon van doornen, de grootte van de nagels en vervolgens hoe deze door de polsen worden geslagen.

Ik voel mezelf wegdraaien en zeg tegen mijn buurman dat ik me niet goed voel. Die denkt dat ik aan het zeveren ben en stompt amicaal tegen mijn schouder. Gevolg: bewusteloos op de grond. Daarna op mijn rug op de gang, washandje op mijn hoofd, voeten in de lucht op een stoel. En dan:

TTTTTTTRRRRRRRRIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIINNNNNNNGGGGGGGG.

Speeltijd. IEDEREEN passeert langs mijn hoofd en vraagt wat er gebeurd is.

De niet zo gevoelige kijkers zoeken op YouTube de beelden op van voetballegendes Hendrik Larsson en Luc Nilis en hun dubbele beenbreuken. 2 momenten waarop ik de grond heb gekust. Ik wou ze voor u opsnorren, maar ik ben alleen thuis…

De bevalling was dus een beproeving om U tegen te zeggen. Uit de vorige posts, Ik word papa en Weeën vs. Trap in de ballen, weten jullie dat de geboorte van ons eerste zoontje ’s nachts begon. Niks achter de kiezen, 10 uur en 3 cola’s later vraagt de uiterst sympathieke gynaecologe aan mij:

“Meneer, je kan het hoofdje al zien, kom maar eens kijken.”

Tot die tijd was ik mooi naast mijn vriendin blijven staan. Handje vast houden, over het bolleke wrijven, ik moet het jullie niet vertellen…

Ik grijnsde even.
Ze bleef uitnodigend kijken.
Het was geen grap. Ze meende dit echt. Geen doorgestoken kaart. Er was niks achter mijn rug afgesproken toen ik even naar het toilet was.

Mijn hart zei:

“Ok, doen, wat een prachtig moment, de eerste keer dat je jouw eerstgeborene in het echt kan zien!”

Het volgende verliet mijn lippen:

“Mevrouw, dat is heel vriendelijk, maar ge gaat meer miserie met mij hebben dan iets anders, dus voor uw eigen goed, blijf ik beter hier staan.”

En zo geschiedde.

Het wonder der geboorte voltrok zich, ik lag even op de grond met mijn voeten in de lucht toen de gynaecologe vond dat ik er toch iets te bleek uit zag en nam na de eerste verzorging mijn eerstgeborene in de arm.

Een ZALIG moment!

Ik ben benieuwd naar jullie stoere verhalen.

Advertenties

5 thoughts on “Bloody Hell

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s